Historia
Na terytorium obecnego Laosu między VII a I wiekiem p.n.e. przybywali z południowych Chin Taj o wie. W czasach nowożytnych drobne księstwa feudalne, które istniały na tych terenach, wchodziły w skład różnych organizmów państwowych, w tym królestwa Khmerów. Zjednoczył je w XIV wieku książę Fa Ngum, od roku 1353 król państwa Lang Czang. Za jego rządów powszechną religią stał się buddyzm. Okres największej potęgi Laosu przypada na wiek XVII. Na początku XVIII wieku (1707) na skutek zamieszek wewnętrznych doszło do podziału państwa na dwa królestwa:
Wientian i Luang Prabang. W roku 1774 sąsiedni Syjam narzucił zwierzchnictwo Wientianowi, a w roku 1885 - państwu Luang Prabang. W roku 1893 Francuzi zmusili Syjam do ewakuacji i uznania protektoratu francuskiego nad Laosem, potwierdzonego traktatem zawartym między tymi państwami. W 1917 roku kraj został częścią Indochin Francuskich. W czasie II wojny światowej znajdował się pod okupacją Japonii i Tajlandii. W marcu 1946 roku Francja wysłała do Laosu swoje wojska. Trzy lata później (1949) państwo laotańskie uzyskało częściową autonomię w ramach Unii Francuskiej. Walki o wyzwolenie kraju nasiliły się (inicjowane przez partyzantkę i komunistyczny ruch oporu Pathet Lao). Przy pomocy wojsk wietnamskich komuniści zdołali opanować część terytorium. W roku 1953 Laos został niepodległym królestwem. Fakt ten rok później potwierdziła konferencja genewska, według której Laos miał być państwem niepodległym i neutralnym. W roku 1975 władzę zdobyli komuniści, którzy znieśli monarchię i przekształcili państwo w republikę. Związali oni kraj gospodarczo i politycznie z państwami bloku komunistycznego, przede wszystkim ZSRR i Wietnamem. W latach 80. XX wieku zaczęto wprowadzać reformy gospodarcze.